Okres Dymitriad pozostawił trwały ślad w historii Polski i Rosji i w świadomości mieszkańców obu państw. Zdecydowanie głębszy po drugiej ze stron. Tam kompleks związany ze wspomnieniem Wielkiej Smuty i obcego podboju trwał z pokolenia na pokolenie. Nie tylko zresztą sam kompleks, gdyż Polacy i Litwini przynieśli ze sobą nie samą przecież okupację i wyzysk. Jak w Krwawym sąsiedztwie mądrze napisał Jerzy Besala, w następnych wiekach poddani kolejnych carów „(…) zainfekowani „wolnościami polskimi”, będą usiłować wyrwać się z jarzma despotyzmu i samodzierżawia, wszczynając rewolucje”.

W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat w Rosji nastąpiło wielkie wzmożenie w sferze polityki historycznej traktowanej jako istotne narzędzie propagandowe. W 1995 roku Duma Państwowa przyjęła ustawę O dniach chwały oręża (zwycięskich dniach) Rosji. Stąd już był tylko krok do uznania za takie wydarzenie wygnania Polaków z Kremla w 1612 roku. Uchwałą z 2004 roku dla uczczenia zwycięstwa nad nimi 4 listopada ustanowiono Dniem Jedności Narodowej.